MTB Jeugd na natte dagen

Mijn vorig verhaal ging over het weer en de buienradars. Nu zou dit ook weer kunnen omdat het zaterdag weer erg slecht was. We zouden de uitgestelde tocht “Stelling van Amsterdam” gaan rijden, maar op tijd hadden we deze tocht afgeblazen. Daarna een lang verhaal maar uiteindelijk heb ik niet gefietst dus dan alle hoop op zondag. Nu ga ik op zondag altijd op de MTB dus dan mag het regenen. Maar het regende niet het was warm, dus lekker in korte broek naar de club. Het was 08:00 uur en het zonnetje was ook nog komen kijken. Zeiknat kwam ik aan in het clubhuis, huh?? dus toch regen? nee van het zweten inmiddels was het al 18 graden en ik had mij voorgenomen om met flinke snelheid te rijden om lekker te trainen ik had zaterdag niet gedaan dus moest ook wel even wat inhalen.
Op de club kon ik even uitwasemen en wat klusjes doen voor dat de jeugd zou komen, en de vraag was gelijk? komen ze wel het was Vaderdag dus moesten ze dan niet thuis blijven voor de traditie kleurplaten geven en ontbijt op bed.
Maar niets is minder waar de kantine liep aardig vol dus konden we weer een verdeling maken in snelle jeugd en jonge jeugd. Met de snelle jeugd had ik bedacht om kilometers te maken, eigenlijk was dit egoïstisch omdat het eigenlijk eigen belang was en dat ik kilometers wilde maken. Maar goed voor de jeugd is het ook wel goed om wat verder te fietsen en daardoor te trainen. Ik nam uiteraard de oudste mee maar ook 3 waarvan ik dacht dat ze het ook wel aankonden en dan nog twee begeleiders erbij en we konden op pad. gelijk gingen we stevig op de pedalen en krom over het stuur de wind was stevig en de snelheid lekker hoog. Onderweg namen we uiteraard de offroad paden of we verzonnen ze zelf. Zo is een ruiterpad, gravelpad of dwars door het gras ook leuk, maar er zat wel veel asfalt tussen en daar ging steeds de snelheid omhoog. Zo kwamen we bij de Strada Bianci. Oké waren we dan zover uit de route? Nee jo het was onze Strada een pad tussen Pijnacker en Delft en deze is altijd leuk om te doen. Na dat we de jeugd hadden verteld waar we waren en dat je niet kon verdwalen ging de zweep er op “Rijden” rijden zo hard je kan, en verdwalen kan niet. Zo reden we kilometer en kwamen we bij een opbreking GEEN doorkomen aan zand en aarde bergen versperde onze Strada, nu was terug gaan geen optie dus fiets op de schouder en ploegen maar. En kan zeggen dat het heel veel zand en aarde was en hoog ook. Uiteindelijk kwamen we weer op een fietsbaar pad en konden we weer los op dat moment Spetters en spetters werden druppels en binnen twee minuten waren we kletsnat. Oeps dat was een niet voorspelde bui, dus nu nog harder rijden en schuilen was er niet bij. aan het einde van onze Strada was het alweer droog behalve de straten en onze kleding. Nu droogt fietskleding lekker snel dus veel last hadden we er niet van. Op weg naar de Zwet en de dijk werden we ge-cickt of wel we werden door twee dames ingehaald. Tja dan gaat iedereen er gelijk achteraan en zo reden er 11 brede banden met 30 in het uur achter de dames aan. En zo kwamen we op de dijk van de Zweth, uiteraard namen we deze ook met volle vaart en over het gravel ging dat heel erg goed tot dat we behoorlijke gaten tegen kwamen die in het wegdek zaten en ,,,, het had ook geregend dus als gespikkelde beren kwamen we weer op het asfalt. Nu werd het tijd om naar het clubhuis te gaan, uiteraard over de slechtste paden die we maar tegenkwamen en ondanks dat het beste er bij een paar wel af was konden we nog goed doorrijden en aan het eind namen we nog een lange sprint en met snelheden tussen de 46 en 50 km per uur reden we Zoetermeer weer in en na afleveren van de Jeugd kon ik ook weer op pad om naar huis te gaan. Zo kwam ik toch op 75 zware kilometers en kwam moe maar voldaan thuis.

De les was wel dat de jeugd altijd komt, zelfs op Vaderdag!

Nico Offerman

Fiets liefhebber en Voorzitter van tvZoetermeer '77